Η κλινική εποπτεία απευθύνεται τόσο σε εκπαιδευόμενους ψυχολόγους και ψυχοθεραπευτές, όσο και σε έμπειρους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, καθώς και σε μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς φοιτητές εφαρμοσμένων κλινικών κατευθύνσεων. Αφορά όσους επιθυμούν να στοχαστούν σε βάθος την κλινική τους πράξη, να επεξεργαστούν τα αδιέξοδα που ανακύπτουν στη θεραπευτική σχέση και να εξελίξουν τον τρόπο με τον οποίο εργάζονται με τους θεραπευόμενους τους.

 

Η κλινική εποπτεία αποτελεί έναν ιδιαίτερο κλινικό χώρο, με πρωτίστως αναπτυξιακή λειτουργία. Δεν περιορίζεται στην τεχνική καθοδήγηση ούτε στη «διόρθωση» της πρακτικής, αλλά εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο ο θεραπευτής εμπλέκεται στην κλινική συνάντηση, στη θέση που καταλαμβάνει απέναντι στον θεραπευόμενο και στα σημεία όπου η θεραπευτική διαδικασία δυσκολεύεται, επαναλαμβάνεται ή ακινητοποιείται. Μέσα από τον λόγο και τον στοχασμό, η εποπτεία λειτουργεί υποστηρικτικά για την ίδια τη θεραπευτική εργασία.

 

Ο ρόλος του επόπτη δεν είναι διαιτητικός ή αξιολογικός, αλλά κλινικός και δεοντολογικός. Η εποπτεία φέρει αναπόφευκτα μια ηθική διάσταση, καθώς αφορά την ευθύνη του θεραπευτή απέναντι στον θεραπευόμενο, στην πράξη του και στο πλαίσιο μέσα στο οποίο εργάζεται. Στο πλαίσιο αυτό, δίνεται χώρος στη συζήτηση δεοντολογικών ζητημάτων, κλινικών διλημμάτων και σύνθετων καταστάσεων, με στόχο τη διατήρηση της επαγγελματικής ακεραιότητας και μιας υπεύθυνης κλινικής στάσης.

 

Οι εποπτευόμενοι καλούνται να φέρουν οι ίδιοι το υλικό και τα ερωτήματα που τους απασχολούν και να καθορίζουν, κάθε φορά, το αντικείμενο της εποπτείας. Ενθαρρύνονται να μιλήσουν ανοιχτά για τις δυσκολίες, τις αμφιβολίες και τα όρια της θεραπευτικής τους πρακτικής, χωρίς τον φόβο αξιολόγησης. Η εποπτεία οργανώνεται ως ένας ασφαλής και ζωντανός χώρος σκέψης, που ενισχύει την αυτόνομη και κριτική στάση του θεραπευτή και υποστηρίζει τη διαμόρφωση ενός προσωπικού τρόπου κλινικής εργασίας.