Η ΑΡΧΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

 

Η πρώτη συνάντηση αποτελεί έναν χώρο όπου μπορεί κανείς να μιλήσει για αυτό που τον φέρνει στην ψυχοθεραπεία και να διερευνήσει αν η θεραπευτική συνάντηση μπορεί να ανταποκριθεί στο αίτημά του. Δεν συνιστά ακόμη έναρξη ψυχοθεραπείας, αλλά μια διερευνητική διαδικασία μέσα από την οποία αποσαφηνίζεται το θεραπευτικό πλαίσιο, ο τρόπος εργασίας και οι βασικές συνθήκες της θεραπευτικής σχέσης. Η έναρξη της ψυχοθεραπείας προϋποθέτει τη ρητή και ελεύθερη συναίνεση του θεραπευόμενου. Το θεραπευτικό πλαίσιο δεν καθορίζεται μέσω γραπτών συμβολαίων ή συμφωνητικών, αλλά συγκροτείται μέσα στον λόγο, μέσα από τη συζήτηση και τη συναίνεση που αναδύεται στη θεραπευτική συνάντηση. Η απόφαση για συνέχιση ή μη της συνεργασίας προκύπτει μέσα από αυτή την αρχική διερεύνηση και δεν αποτελεί ποτέ υποχρέωση ή προειλημμένη δέσμευση.

 

 

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΔΕΣΜΕΥΣΗ

 

Η ψυχοθεραπεία οργανώνεται μέσα σε ένα σαφές και σταθερό πλαίσιο, το οποίο λειτουργεί ως προϋπόθεση για την ίδια τη θεραπευτική εργασία. Το πλαίσιο αυτό δεν έχει τυπικό ή γραφειοκρατικό χαρακτήρα, αλλά συγκροτεί τον χώρο και τον χρόνο μέσα στους οποίους μπορεί να αναπτυχθεί ο λόγος και να διατηρηθεί η θεραπευτική σχέση. Η δέσμευση στη θεραπεία αφορά πρωτίστως τη συνέπεια στη θεραπευτική συνάντηση και την ανάληψη ευθύνης απέναντι στη διαδικασία. Η μορφή, η συχνότητα και η διάρκεια της θεραπείας δεν προτυποποιούνται, αλλά διαμορφώνονται σύμφωνα με την ιδιαιτερότητα της κάθε περίπτωσης και συζητούνται όταν αυτό κρίνεται κλινικά αναγκαίο.

 

 

ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ

 

Η θεραπευτική σχέση διέπεται από την αρχή της εμπιστευτικότητας. Όσα λέγονται στο πλαίσιο της ψυχοθεραπείας παραμένουν απόρρητα και προστατεύονται δεοντολογικά και νομικά. Η εχεμύθεια αποτελεί θεμελιώδη συνθήκη της θεραπευτικής εργασίας και της ασφάλειας του θεραπευτικού χώρου. Η εμπιστευτικότητα μπορεί να αρθεί μόνο σε περιπτώσεις όπου αυτό προβλέπεται από τον νόμο, όπως σε καταστάσεις σοβαρού κινδύνου για τον ίδιο τον θεραπευόμενο ή για τρίτους, καθώς και σε περιπτώσεις που αφορούν την ασφάλεια παιδιών ή ευάλωτων ενηλίκων. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο θεραπευόμενος ενημερώνεται, όταν αυτό είναι δυνατό, για τις ενέργειες που απαιτείται να γίνουν και για τους λόγους που τις καθιστούν αναγκαίες.

 

 

ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΗ ΘΕΣΗ

 

Ο θεραπευτής εργάζεται εντός των δεοντολογικών πλαισίων που διέπουν την επαγγελματική του ιδιότητα. Η θεραπευτική σχέση δεν έχει συμβουλευτικό, διαιτητικό ή καθοδηγητικό χαρακτήρα, ούτε οργανώνεται γύρω από την παροχή έτοιμων λύσεων ή υποδείξεων. Ο θεραπευτής φέρει την ευθύνη της διασφάλισης του θεραπευτικού πλαισίου και εργάζεται κλινικά με όσα αναδύονται στον λόγο του θεραπευόμενου, σύμφωνα με την κλινική θέση που αναλαμβάνει.