ΑΤΟΜΙΚΗ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ατομική ψυχοθεραπεία αφορά ενήλικες και εφήβους και πραγματοποιείται μέσα από τακτικές συναντήσεις με τον θεραπευτή. Τι φέρνει κάποιον στη θεραπεία; Μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα, μια απώλεια, μια κρίση ή μια δύσκολη απόφαση. Άλλοτε, η αφορμή είναι λιγότερο προσδιορισμένη: μια επίμονη δυσφορία, ένα ερώτημα που επανέρχεται ή η αίσθηση ότι κάτι έχει φτάσει σε ένα όριο.

 

Στις πρώτες συναντήσεις συζητούνται οι συνθήκες που οδήγησαν στην αναζήτηση θεραπείας, οι προσδοκίες από αυτήν και το κατά πόσο το συγκεκριμένο πλαίσιο είναι κατάλληλο για όσα τίθενται. Το αρχικό αίτημα δεν χρειάζεται να είναι ήδη σαφές ή οριστικό. Καθώς κάποιος μιλά, μπορεί να αποσαφηνιστεί, να μετατοπιστεί ή να οδηγήσει σε ερωτήματα που δεν ήταν εξαρχής εμφανή. Αυτό που αρχικά παρουσιάζεται ως το πρόβλημα μπορεί να μην εξαντλεί όσα διακυβεύονται. Εάν προκύψει ότι μια διαφορετική μορφή υποστήριξης ή η συμβολή άλλου επαγγελματία είναι καταλληλότερη, αυτό συζητείται ανοιχτά.

 

Στις συνεδρίες ο θεραπευόμενος μπορεί να μιλήσει για οτιδήποτε τον απασχολεί: περιστατικά της καθημερινότητας, σχέσεις, αναμνήσεις, όνειρα, σωματικές εμπειρίες, αποφάσεις ή διλήμματα. Η συζήτηση δεν χρειάζεται να ακολουθεί χρονολογική σειρά ούτε να παραμένει περιορισμένη στην αρχική αφορμή. Δεν χρειάζεται κάποιος να γνωρίζει κάθε φορά από πού να αρχίσει. Κάτι που αρχικά φαίνεται δευτερεύον μπορεί να αποκτήσει ιδιαίτερο βάρος, ενώ κάτι που θεωρούνταν αυτονόητο μπορεί να πάψει να είναι.

 

Η ακρόαση του θεραπευτή δεν είναι παθητική. Μια ερώτηση ή η επιστροφή σε κάτι που ειπώθηκε μπορεί να μετακινήσει τον τρόπο με τον οποίο τίθεται ένα ζήτημα. Η θεραπευτική εργασία δεν οργανώνεται γύρω από συμβουλές, οδηγίες ή έτοιμες απαντήσεις.

 

Παρότι οι συναντήσεις είναι ατομικές, κανείς δεν μιλά απομονωμένος από τους δεσμούς και τις συνθήκες της ζωής του. Η οικογένεια, οι ερωτικές και φιλικές σχέσεις, η εργασία, η σεξουαλικότητα, η υγεία και το κοινωνικό ή πολιτισμικό περιβάλλον μπορούν να αποτελέσουν μέρος όσων συζητούνται. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στην αξιολόγηση των απόντων προσώπων ή στην απόδοση ευθυνών, αλλά στη θέση του ίδιου του θεραπευομένου μέσα σε αυτούς τους δεσμούς και στον τρόπο με τον οποίο βιώνει όσα συμβαίνουν.

 

Στις συναντήσεις με εφήβους έχει ιδιαίτερη σημασία η θέση του ίδιου του εφήβου απέναντι στη θεραπεία, ακόμη και όταν η αρχική ανησυχία ή πρωτοβουλία προέρχεται από τους γονείς ή τους κηδεμόνες. Η θεραπεία δεν στηρίζεται μόνο στο αίτημα των ενηλίκων γύρω του· χρειάζεται ο ίδιος ο έφηβος να έχει χώρο για να διατυπώσει τι τον απασχολεί και τι αναζητά από τις συναντήσεις. Η εμπιστευτικότητα και τα όριά της, η συμμετοχή των γονέων ή κηδεμόνων και οι όροι της επικοινωνίας μαζί τους διευκρινίζονται από την αρχή, με τρόπο που προστατεύει τη θεραπευτική σχέση και λαμβάνει υπόψη την ηλικία και τις ιδιαίτερες ανάγκες του εφήβου.

 

Η συχνότητα και το πλαίσιο των συναντήσεων συμφωνούνται κατά την έναρξη της θεραπείας και μπορούν να επανεξετάζονται στη συνέχεια. Δεν καθορίζεται εκ των προτέρων ένας σταθερός αριθμός συνεδριών· η διάρκεια της θεραπείας μπορεί να είναι βραχυχρόνια ή μακροχρόνια. Ζητήματα που αφορούν τη συνέχιση, την ενδεχόμενη παύση ή την ολοκλήρωση της θεραπείας συζητούνται μέσα στη διαδικασία.

 

Οι συνεδρίες πραγματοποιούνται διά ζώσης στη Λάρνακα και στη Λευκωσία, καθώς και διαδικτυακά.